Prvi put od osnivanja zemunskog naselja Grmovac, nakon dve decenije održane su Ilindanske svečanosti. Ovo je mesto nastalo pre dvadeset godina uz autoput Beograd-Zagreb, koje naseljava izbegli srpski živalj iz Hrvatske i Bosne i Hercegovine I, tek pre nekoliko godina, selo je dobilo osnovne infrastrukturne uslove za život. Ilindanske svečanosti u crkvi Svetog Ilije u Grmovcu su podstrek da se na jednom mestu okupi srpski narod, ali i da se ukaže na potrebe razvoja sela.
Crkva svetog proroka Ilije u Grmovcu podignuta je 2010.godine i od tada predstavlja jedino mesto okupljanja stanovnika ovog naselja. Kamen temeljac donet je iz svete jerusalimske zemlje, crkva se prostire na oko 300 kvadrata, visoka je 32 metra i lako uočljiva sa autoputa.
Svetu arhijerejsku liturgiju služio je Vladika Sremski Vasilije uz sasluženje pravoslavnog sveštenstva u hramu Svetog Ilije, koji je jedino javno mesto gde se okupljaju svi meštani, a u Grmovcu ih ima više od 1000.
“Smatramo da ni ovo naselje ne bi opstalo da sam hram nije podignut, narod bi bio raseljen”, kaže Vladimir Milanović, sveštenik.
Nakon liturgije, nastupili su i brojni gosti, hor Kosovski božuri, kulturno umetnička društva iz Vojvodine, sa Kosova i Metohije, pevačko društvo iz Krajine i drugi, dakle gosti iz svih krajeva bivše Jugoslavije, baš kao što i u Grmovcu danas žive prognani iz svih krajeva nekadašnje zajedničke zemlje.
Kako je rekla meštanka Grmovca Ivana Erić, ova manifestacija je bitna zbog toga što mlađim naraštajima pokazuje bogatstvo naše kulture, a još nešto važno što okupljeni narod želi da pokaže nadležnima jeste potreba da se selo razvija. Selo Grmovac je osnovano pre 20 godina, struja je uvedena 2006., crkva izgrađena 2010. a vodovod tek 2011.
Valentino Popović, predsednik Saveta MZ Grmovac, istakao je sledeće: “Mi smo odlučili da napravimo manifestaciju da pokrenemo nešto, jer ovde se dugo nije ništa dešavalo, želimo da se svi usmerimo ka boljem životu u Grmovcu , a za to su neophodni još bolji infrastrukturni projekti”.
Tako se meštani Grmovca, pored autobuske linije koja ih povezuje sa Beogradom, nadaju i asfaltiranju ostatka ulica u selu, podizanju škole i vrtića, igrališta i svega što jedno naselje čini mestom uslovnim za život, a te su molbe upućene državnim i gradskim zvaničnicima koji su prisustvovali prvim Ilindanskim svečanostima.
